پایگاه اینترنتی نیویورک‌تایمز 28 سپتامبر 2012 (9 مهر) در مقاله‌ای به راهبردهای نظامی و امنیتی در قبال برنامه هسته‌ای ایران پرداخت و نوشت: طرفداران حمله به تاسیسات هسته‌ای ایران مدت‌هاست اعلام می‌کنند این حملات می‌تواند دستیابی ایران به بمب هسته‌ای را سال‌ها به تأخیر بیندازد و زمان کافی برای سرنگونی دولت ایران فراهم شود. ایهودباراک، وزیر دفاع اسرائیل گفته است: «حمله نظامی برنامه هسته‌ای ایران را اگر هم نابود نکند، با چالش بنیادین رو به رو می‌کند... این حمله تلاش ایران را برای مدتی طولانی به عقب خواهد راند.» بسیاری از کارشناسان نظامی و کنترل تسلیحات نیز برخلاف این نظر می‌گویند حمله نظامی می‌تواند عملا تلاش ایران برای ساخت تسلیحات هسته‌ای را شدت ببخشد. اسکات دی. ساگان، کارشناس سیاسی در مرکز امنیت و همکاری بین‌المللی دانشگاه استنفوردمی‌گوید: «حمله به تأسیسات هسته‌ای ایران احتمال دستیابی این کشور به تسلیحات هسته‌‌ای را افزایش می‌دهد.» دولت جورج بوش حتی در بحث‌های محرمانه به این نتیجه رسید که بمباران ایران می‌تواندغیرسازنده و نتیجه عکس داشته باشد.

در ادامه مقاله آمده است: مایکل وی. هیدن، مدیر پیشین سازمان سیا می‌‌گوید: «دیدگاه مشاوران ارشد آقای بوش این بود که حمله نظامی آنها (ایرانی‌ها) را به انجام اقدامی هدایت خواهد کرد که ما تلاش می‌کنیم از آن جلوگیری کنیم.» آنهایی که مخالف حمله به ایران هستند، می‌گویند چنین اقدامی مقامات ایران را از بسیاری محدودیت‌ها رها خواهد کرد. برای نمونه، حمله نظامی قطعاً به اخراج بازرسان بین‌المللی خواهد انجامید که در مقابل به دولت ایران اجازه خواهد داد صدها ابزار نظارتی و حفاظتی را قطع کنند. به علاوه، ایران اجازه می‌یابد خود را نزد جهانیان به عنوان قربانی نشان دهد و به همدلی کشورها منجر خواهد شد و شاید برخی تحریم‌های اقتصادی علیه ایران را لغو کنند. همچنین این تصور وجود دارد که حمله نظامی به ایران اجازه می‌دهد اقتصاد خود را به سوی اهداف نظامی هدایت کند. احتمالاً حمله می‌تواند ایران را که در حال حاضر شکاف‌های سیاسی و اجتماعی دارد، پشت حکومت متحد کند.

در پایان مقاله آمده است: جفریلویس، کارشناس منع تکثیر تسلیحات هسته‌ای می‌گوید: «افراد همواره تصور می‌کنند آدم‌های بد خواهان تسلیحات هسته‌ای هستند... اما تصور می‌کنم معمولاً در مورد توازن خطر تردید وجود دارد. احساس من این است که تهدید اقدام نظامی سبب می‌شود آدم‌های بد احساس کنند به بمب نیاز دارند.» ذوالفقار علی بوتو، وزیر خارجه پاکستان ظاهراً چنین تصمیمی را زمانی اتخاذ کرد که در سال 1965 گفت: «در صورتی که هند تسلیحات هسته‌ای بسازد، ما علف و برگ خواهیم خورد و حتی گرسنگی می‌کشیم، اما به یک بمب هسته‌ای برای خود دست می‌یابیم.» تحلیل‌گران می‌گویند تاریخ تکثیر هسته‌ای نشان می‌دهد تلاش برای جلوگیری از برنامه هسته‌ای از طریق حمله می‌تواند پیامدهایی برخلاف انتظار داشته باشد. یوالدیسکین، مدیر سابق آژانس امنیت داخلی اسرائیل می‌گوید: «آنچه ایرانی‌ها امروز ترجیح می‌دهند به آرامی انجام دهند... مسیر متفاوتی در پیش خواهند گرفت و اقدام سریع و کوتاه‌مدت برای ساخت تسلیحات هسته‌ای را مشروع خواهند دانست.»