خبرگزاری آسوشیتدپرس 23 اکتبر 2012 (2 آبان) در مقاله‌ای به سیاست‌های ترکیه و ایران در قبال بحران سوریه پرداخت و نوشت: به گفته تحلیل‌گران، ترکیه به سوی ایران و سوریه به عنوان قدرت‌های منطقه‌ای و حامی رژیم اسد گرایش پیدا کرده تا بتواند از عهده مهار جنگ داخلی خونین سوریه برآید و به‌نوعی امنیت را به مرزهای خود بازگرداند و از سیل آوارگان جلوگیری کند. رجب طیب اردوغان، نخست‌وزیر ترکیه، هفته گذشته نخستین نشانه‌ها را در مورد تغییر سیاست ترکیه در قبال روسیه بروز داد که در واقع با راهبردهای این کشور در 19 ماه کشمکش سوریه متفاوت است. البته این تغییر موضع پس از «دیدار تعجب بر‌انگیز» با محمود احمدی‌نژاد در باکو صورت گرفت. ترکیه به ایران پیشنهاد داده است دسته‌ای از سازوکارهای سه‌جانبه با حضور بازیگران کلیدی منطقه به‌منظور مقابله با بحران سوریه تدوین شود.

در ادامه مقاله آمده است: اردوغان گفت: «این سازوکار سه‌جانبه ممکن است شامل ترکیه، مصر و ایران باشد... سازوکار دوم می‌تواند شامل ترکیه، روسیه و ایران باشد. سومین سازوکار نیز می‌تواند از ترکیه، مصر و عربستان تشکیل شود.» «سمیه ایدیز» در حریت‌دیلی‌نیوز نوشت: «این موضوع نشان‌دهنده تغییر در مواضع ترکیه است... درست چند ماه پیش بود که ترکیه به بحث بر سر سوریه با شرکت ایران و روسیه تمایل نداشت که دلیل آن، حمایت بی‌قید و شرط این دو کشور از بشار اسد، رئیس‌جمهور سوریه بود.» دولت اردوغان که زمانی متحد اسد بود، پس از آغاز سرکوب‌ها و کشتارها علیه معترضان، روابط خود را با اسد قطع کرد. پس از آن ترکیه به حدود 100 هزار آواره و رهبران سیاسی و شورشی سوریه پناه داده است. در عین‌حال، پارلمان ترکیه پس از کشته‌شدن 5 شهروند ترک در روستایی مرزی بر اثر حملات از خاک سوریه، اقدام نظامی علیه سوریه در صورت لزوم را تأیید کرد.

در پایان مقاله آمده است: «سامی کوهن»، ستون‌نویس روزنامه ملیت می‌گوید: «آنکارا پس از آنکه سیاست‌های خود را عامل تبدیل شدن کشورش به بخشی از مسئله دید، راهبرد خروج از مسئله را در پیش گرفته است... در حالی که در یک‌سو آنکارا سیاست تقابلی خود در قبال سوریه را حفظ کرده، این پیام ضمنی را نیز می‌دهد که خواهان دخیل شدن در راه‌حلی مسالمت‌آمیز است.» یک مقام وزارت خارجه ترکیه به آسوشیتدپرس گفت: «ترکیه هرگز ابتکار عمل‌های منطقه‌ای را از دستورکار خارج نکرده... و از گفت‌و‌گوهای چهارجانبه پیشنهادی توسط مصر و دخیل شدن دو بازیگر کلیدی دیگر یعنی ایران و عربستان حمایت می‌کند.» با وجود این، دشوار است پیش‌بینی کنیم که اقدامات تازه ترکیه که از سوی برخی ناظران تغییر در گزینه‌های سیاست خارجی ترکیه به‌شمار می‌رود، با توجه به اینکه روسیه و ایران بر حمایت خود از رژیم اسد پافشاری می‌کنند، شانس موفقیت داشته باشد. سولیاوزل، استاد روابط بین‌الملل دانشگاه بیلگی استانبول می‌گوید: «ترکیه در 19 ماه گذشته ناامید شده است... ترکیه قدرت کافی برای تغییر شرایط در سوریه یا متقاعد کردن متحدان سوریه به یافتن راه‌حل و یا متقاعد کردن متحدان غربی به پشتیبانی از خود را ندارد.» یک دیپلمات غربی آشنا به اقدامات دولت ترکیه نیز گفت: «تصور می‌کنم رهبران ترکیه بار دیگر در حال کشف ایده به صفر رساندن مشکلات با همسایگان هستند... ترک‌ها به این نتیجه رسیده‌اند که باید در مورد روسیه و ایران کاری انجام دهند. آن‌ها تشخیص داده‌اند که ترکیه تنها نیست و حتی اگر یک ابرقدرت بود، باید دوستانی داشته باشد.»

پاسخ: ایستادگی حکومت سوریه در برابر فشارهای تروریستی و خارجی و همچنین تداوم حمایت کشورهای حامی سوریه مانند ایران، روسیه، چین، عراق و ... از آن، کشورهای حامی تروریست‌ها را متوجه ساخت که در این وضعیت نمی‌توانند حکومت سوریه را سرنگون کنند و کشورهای غربی این گروه آهسته آهسته با این مسئله فاصله گرفته‌اند، ترکیه نیز که در واقع محوری‌ترین کشور علیه سوریه است نیز به این نتیجه رسیده که در توطئه علیه سوریه خسارت زیادی دیده و این رفتار خصمانه چشم‌انداز تاریکی دارد و چنانچه هر چه سریع‌تر به این موضوع خاتمه دهد کمتر ضرر می‌کند، از این رو به فکر بازنگری در مواضعش افتاده است.