پایگاه اینترنتی المانیتور 12 نوامبر 2012 (22 آبان) در مقاله‌ای به برآورد آینده سوریه و تأثیر حفظ بشار اسد در قدرت بر امنیت ملی صهیونیستی پرداخت و نوشت: کسی نمی‌داند که ماهیت واقعی شورشیان چیست و یا نوع حکومتی که در آینده پس از اسد بر سر کار آید، چگونه است؟ در مقابل، اسرائیل]رژیم صهیونیستی[ سال‌ها ماهیت واقعی رژیم کنونی را لمس کرده و بر ماهیت واقعی آن اشراف دارد. برخلاف پیش‌بینی‌ها در مورد سرنگونی رژیم بشار اسد طی چند هفته یا در کوتاه‌مدت، شرایط سوریه به‌طور فزاینده‌ای پیچیده شد. با گذشت زمان، مسائل اصلی مربوط به جنگ داخلی میان شورشیان و رژیم سوریه روشن‌تر می‌شود. نخستین مسئله اینکه ماهیت شورشیان مخالف اسد به تدریج هویداتر می‌شود. در عین حال، همچنان نامشخص است که مخالفان سوریه را چه کسی رهبری می‌کند و در صورت سرنگونی بشار اسد، تمایل دارند سوریه را به چه مسیری هدایت کنند؟ به‌علاوه، به‌طور فزاینده‌ای مشخص می‌شود که شورشیان نیز از نیروهای خارجی تشکیل می‌شوند که سوری‌تبار نیستند. آن‌ها گروه‌های تروریستی بین‌المللی هستند که برخی از آن‌ها زیرشاخه القاعده و سازمان‌های اسلام‌گرای افراطی به‌شمار می‌روند. برخی نیز وابستگان به سازمان‌های اسلام‌‌گرای افراطی سلفی هستند. دروزی‌ها و سایر اقلیت‌ها که از این سازمان‌های شورشی احساس نگرانی‌ می‌کنند، علاقه‌ای به همکاری با آن‌ها ندارند. در مقابل آن‌ها ارتش سوریه قرار گرفته که ساختار فرماندهی آن را علویان تشکیل می‌دهند. آن‌ها با تشخیص اینکه شکست در جنگ در مقابل شورشیانبه معنای مرگ آن‌هاست، در ادامه جنگ تردیدی به خود راه نداده‌اند.

در پایان مقاله آمده است: کشمکش میان گروه‌های شورشی و ارتش سوریه عملاً در سراسر سوریه در جریان است. شورشیان در مرزهای اسرائیل نیز با ارتش سوریه درگیر هستند. بنابراین، آتش ارتش سوریه که شورشیان را هدف قرار می‌دهد، خاک اسرائیل را نیز تا حدی با ناامنی مواجه کرده است. پاسخ نیروی دفاعی اسرائیل نیز متناسب صورت می‌گیرد. در این وضعیت باید احتیاط نیز مد نظر قرار گیرد؛ زیرا ممکن است ارتش سوریه احساس کند که ظرفیت ایجاد شتاب آغاز جنگ علیه اسرائیل را دارد. این موضوع ممکن است به رژیم اسد کمک کند، زیرا اسرائیل همچنان دشمن اصلی سوریه به‌شمار می‌رود. بسیار آسان است که رژیم سوریه علیه دشمن صهیونیستی جنگ به راه اندازد. به نظر می‌رسد که شورشیان بسیار مراقب هستند که از این لحاظ در دام اسد نیفتند و تاکنون نشانه‌هایی مشاهده نشده که رژیم اسد به فکر بهره‌برداری از جنگ علیه اسرائیل باشد. با وجود این، چنین اقدامی که برای اسرائیل نامطلوب است، می‌تواند به وقوع بپیوندد. به علاوه، ما باید مراقب باشیم که در راهبردی دخیل نشویم که در آن هر گلوله‌ای که به خاک اسرائیل اصابت کرد، اسرائیل نیز به آن پاسخ دهد. زیرا این وضعیت می‌تواند صحنه را به نفع رژیم بشار اسد تغییر دهد. به‌طور کلی، می‌توان گفت بقای رژیم بشار اسد بهتر از قدرت‌یابی شورشیان است؛ زیرا ماهیت شورشیان همچنان نامشخص است. در پرتو بهار عربی، رژیم‌های منطقه تغییر کرده‌اند و فضای پیرامون اسرائیل تهدیدآمیزتر شده است و امنیت ملی این کشور با تهدیدات جدی‌تر مواجه شده است. در صورت حفظ بشار اسد در قدرت، کشوری با انگیزه‌های ملی‌گرایانه بر سر کار خواهد بود که مبتنی بر هویت مذهبی و بنیادگرایی اداره نمی‌شود. مهم‌تر اینکه سال‌هاست میان اسرائیل و سوریه جنگی رخ نداده است. ‌