روزنامه واشنگتن‌پست 17 ژوئن 2013 (27 خرداد) در مقاله‌ای به سیاست‌های جمهوری اسلامی ایران پس از انتخاب حسن روحانی به‌عنوان رئیس‌جمهور پرداخت و نوشت: روز یكشنبه پس از شب شادمانی طولانی، آرام است. شادمانی برای انتخاب حسن روحانی كه با میانه‌روی خود در میان مردم خواهان آزادی‌های سیاسی و تغییرات سریع اجتماعی امید آفرید؛ رضا مرعشی، مدیر پژوهشی شورای ملی آمریكایی‌های ایرانی‌تبار در واشنگتن می‌گوید: «پیروزی روحانی در سال 2013 مانند پیروزی اوباما در سال 2008 بود: رأی‌دهندگانی كه به‌طور گسترده به امید و تغییر رأی دادند، درك می‌كنند كه این روند یك ماراتن است و نه دوندگی با سرعت.» روحانی روزهای قبل از انتخاب خود متعهد شد كه ارزش ریال ایرانی و احترام به گذرنامه ایرانی را باز خواهد گرداند. روز یكشنبه، آقای روحانی نخستین اقدام تأثیرگذار سیاسی خود را با بحث‌های اقتصادی و معیشتی مردم با آقای لاریجانی، رئیس مجلس ایران، صورت داد.

در ادامه مقاله آمده است: نشانه‌های اولیه وجود داشت كه پیروزی روحانی می‌تواند نیروی ایجاد ثبات باشد. به این ترتیب كه بهای دلار و طلا در برابر ریال تا حدی كاهش یافت. روحانی هشدار داد كه اقتصادی كه به دلیل سوء‌مدیریت ثروت نفتی و تحریم‌های بین‌المللی آسیب دیده، فوراً احیا نخواهد شد. وی گفت:‌ «اگرچه مسائل ما یك‌شبه حل نخواهد شد؛ اما باید به‌تدریج برای حل این مسائل تلاش كنیم و با مشاوره با كارشناسان این موانع را از سر راه برداریم.» حامیان روحانی مهارت‌های دیپلماتیك وی و چشم‌اندازهای یكپارچه‌سازی فضای سیاسی دوقطبی ایران را ستودند؛ اما باید گفت روحانی با توجه به مسئولیت‌های مهمی كه در جمهوری اسلامی داشته، مطابق معیارهای تعریف‌شده در جمهوری اسلامی رفتار می‌كند. این موضوع سبب شده بتواند به بسیاری از مراكز رقیب قدرت در ایران مشاوره بدهد.

در پایان مقاله آمده است: روز یكشنبه، تلویزیون دولتی گزارش داد كه رهبر ایران كه در سیاست‌های ایران از جمله برنامه هسته‌ای حرف آخر را می‌زند، به روحانی رهنمودهای لازم را كرد. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی نیز اعلام كرد آماده «همكاری كامل با دولت جدید در چارچوب مسئولیت‌های خود است.» در واقع، این، پیامی مبهم به روحانی بود كه مادامی كه پای خود را از حدود مشخص فراتر نگذارد، برای وی مانع ایجاد نخواهد كرد. جنبش اصلاحات كه در دهه 1990 آغاز شد و جریان محافظه‌كار كه هشت سال اخیر كنترل قدرت را به دست گرفته، هیچ یك نتوانسته‌اند دستوركار روحانی را به‌طور كامل اجرا كنند. اقدامات اولیه روحانی ظاهراً راهبرد ترمیم شكاف میان این دو جریان مهم در ایران خواهد بود. آقای روحانی در بیانیه پیروزی خود گفت: «امیدوارم حتی آن‌هایی كه به سایر نامزدها رأی دادند، من را مناسب خدمت‌گذاری بدانند، زیرا من خود را حافظ حقوق تمام مردم ایران می‌دانم.» دیدگاه روحانی نشان می‌دهد كه وی ممكن است سرمایه سیاسی برای ایجاد اتحاد داشته باشد. حتی محافظه‌كاران بر میانه‌روی تأكید می‌كنند. علی مطهری، نماینده مجلس، گفت امیدوار است رئیس‌جمهور منتخب، محافظه‌كاران را در كابینه، خود دخیل كند و كابینه تركیبی از اصول‌گرایان میانه‌رو و اصلاح‌طلبان میانه‌رو باشد و كابینه تبدیل به نمادی از میانه‌روی شود.» اما میانه‌روی ممكن است ده‌ها هزار ایرانی را كه روز یكشنبه به خیابان‌ها آمدند، دلسرد كند؛ بسیاری از آن‌ها نام‌ رهبران مخالفان را سر می‌دادند.

پاسخ: رسانه‌ها و مقامات غربی به شکل رسمی از انتخابات آقای روحانی استقبال کرده‌اند؛ اما نشانه‌هایی هم وجود دارد که برای آن‌ها روشن نیست در داخل و خارج چه مشیی را پیش می‌گیرد. به همین سبب برخورد احتیاط‌آمیزی دارند تا با اظهارات وی بیشتر آشنا شوند و او رسماً‌ دولت را در اختیار بگیرد و دیدگاه‌هایش را در قالب برنامه‌های اجرایی ارائه کند. با این حال، غربی‌ها در لابه‌لای مواضعشان هشدارهای معنی‌داری به وی می‌دهند؛ مانند دو سطر انتهایی متن فوق.