پایگاه اینترنتی گلوب‌ اند میل 12 آگوست 2013 (21 مرداد) در مقاله‌ای به تحولات مصر پس از مرسی و آثار منفی محروم‌سازی اسلام‌گرایان سیاسی پرداخت و نوشت: حاکمان مصر ظاهراً به‌طور مقطعی از مواضع خود عقب‌نشینی کرده‌اند و در واقع اوضاع مصر تاکنون در روند بن‌بست سیاسی طولانی‌مدت قرار گرفته است. پایان اعتراضات خیابانی از جمله دستورکارهای اضطراری مصر است. مرسی، عضو ارشد اخوان‌المسلمین، در زمان ریاست‌جمهوری خود ائتلافی فراگیر به‌وجود نیاورد و به‌ویژه لیبرال‌ها و سکولارهای مصر در روند تدوین قانون اساسی جدید مصر سهمی نداشتند. نتیجه آن نیز ظهور رژیمی تحت تسلط اسلام‌گراها بود و بنابراین نمی‌توان گفت دموکراسی در مصر محقق شده بود. با وجود این، آقای مرسی به‌طور مشروع و از طریق سازوکار انتخابات برگزیده شده بود. به بیان دیگر، مرسی نخستین رئیس‌جمهور مصر بود که از طریق برگزاری انتخابات دموکراتیک انتخاب شد. توسل به‌زور برای پراکندن معترضان برکناری مرسی به این معناست که نیمی از کشور مصر از حیات سیاسی محروم شوند.

در ادامه مقاله آمده است: پلیس مصر پس از سال‌ها استقرار حکومت دیکتاتوری حال با چالش تازه‌ای روبه‌روست و تجربه چندانی برای برخورد با معترضانی که به‌طور مسالمت‌آمیز به خیابان‌ها آمده‌اند، ندارد. اگر آن‌ها تلاش کنند معترضان خیابانی را پراکنده کنند، به احتمال زیاد مجبورند به‌ زور متوسل شوند. سکولارهای مصری در سطح نخبگان مصر نیز با برآوردهای اشتباه خود از لایه‌های هویتی جامعه مصر می‌توانند مسیر اشتباهی انتخاب کنند؛ به‌گونه‌ای که مطابق آخرین نظرسنجی مرکز پیو که به بررسی دیدگاه کشورهای دارای اکثریت مسلمان در مورد مذهب و سیاست پرداخته شد، 74 درصد مصری‌ها طرفدار شریعت اسلام به‌عنوان مبنای قانون اساسی رسمی کشور هستند.

در پایان مقاله آمده است: در صورتی که نیروهای مسلح مصر و متحدان لیبرال آن اجازه ندهند اخوان‌المسلمین و سایر گروه‌های اسلام‌گرا دیدگاه‌های خود را مطابق اصل مشارکت سیاسی بیان کنند و به بیان واضح‌تر، آن‌ها را از حیات سیاسی محروم کنند، اقدام نابخردانه صورت‌ داده‌اند و پیامدهای منفی بسیاری برای آینده مصر در پی خواهد داشت. در عین حال، این وضعیت می‌تواند بن‌بست سیاسی طولانی‌مدتی در مصر به‌وجود آورد که اوضاع سیاسی کشور به‌گونه‌ای رقم خواهد خورد که بخش مهمی از جامعه مصر، از حاکمان خود رضایت ندارند. بنابراین، بهترین گزینه در حال حاضر بهره‌گیری از سازوکارهای منطقی برای جلوگیری از بن‌بست سیاسی در مصر است. در عین حال، در مقطع کنونی باید به معترضان و طرفداران مرسی اجازه داده شود اعتراض کنند و دیدگاه‌های مخالف خود را بیان کنند.

تحلیل‌: برخی از واقعیات ذکر شده در یادداشت فوق، چیزی است که کودتاچیان و حامیان آن‌ها از آن وحشت دارند و نمی‌خواهند در عمل به آن اعتراف کنند. این مقابله با واقعیت، عامل اصلی بن‌بست سیاسی در مصر است که اگر ادامه یابد، بحران مصر را در روزهای آینده تشدید می‌کند.