ریاکاری غرب در برابر موضوع دمکراسی و برخورد تبعیض آمیز با پیروزی اسلامخواهانی همچون حماس و اخوان المسلمین در انتخابات، موضوع میز گرد سی ان ان را تشکیل داد. شبکه تلویزیونی سی ان ان آمریکا در برنامه «جی پی اس» با اجرای فرید زکریا به بررسی بحران مصر، واکنش دولت باراک اوباما به سرکوب حامیان محمد مرسی رئیس جمهور برکنار شده ی مصر و موضع غرب در قبال دمکراسی در صورت پیروزی اسلامخواهان پرداخت. برت استیونس برنده جایزه پولیتزر و ستون نویس امور خارجی در روزنامه ی وال استریت ژورنال درباره کودتای نظامی منجر به برکناری محمد مرسی گفت: مشکل مصر مشکلی است که راه حل های خوبی ندارد. در عرصه ی سیاست مصر یک بازی وجود دارد که نتیجه ی آن صفر است و هیچ برنده ای ندارد. تلاش های سناتور جان مک کین و سناتور لیندزی گراهام و نیز تلاش دولت آمریکا برای ایجاد توافقنامه ی تقسیم قدرت بین ارتش و اخوان المسلمین شکست خورد. هدف اخوان المسلمین سرنگون کردن ارتش است و ارتش هم درک کرده است که در بازی مرگ با اخوان المسلمین قرار گرفته است. پس ارتش می خواهد با زور خود را تحمیل کند . این هفته مشاهده کردیم که ارتش عملکرد خشنی علیه اخوان المسلمین داشت. آیا ما می توانیم به ارتش نشان دهیم که به نفع آنها است که یک رویه ی سیاسی داشته باشند که حتی اگر این رویه شامل حضور اخوان المسلمین نشود آنها را سرکوب هم نکند؟ روشن است که اقدام دولت مصر به خصوص ژنرال عبدالفتاح السیسی در قتل عام تظاهرکنندگان، باعث نمی شود که او در بقیه کشورهای عربی ، اروپا و آمریکا مطلوب واقع شود. آمریکا در نهایت در موفقیت دولت (نظامیان) منافع دارد و نمی خواهد که اخوان المسلمین به قدرت بازگردد. ما در گذشته تمایلات سرکوبگرانه ی اخوان المسلمین را قبل از برکناری مرسی دیدیم و اگر اخوان به قدرت بازگردند این تمایلات سرکوبگرانه تشدید خواهد شد. مجری سی ان ان گفت: تصور کنید که اخوان المسلمین مردم را در خیابان ها می کشت! کاری که اخوان المسلمین کرد دمکراتیک نبود اما کشتن صدها نفر از مردم نیز دمکراتیک نیست! برت استیونس گفت: وحشتناک است و ما باید روی این مسئله تاکید کنیم. اخوان المسلمین هم به همین شیوه عمل می کرد. ما تمایلات دولت محمد مرسی را تا زمان برکناری مشاهده کردیم. رویهمرفته مصر تنها کشوری است که عاقلانه است تا دولت باراک اوباما در آن تا حدی که ممکن است موضع ریاکارانه بگیرد و کمتر درباره این کشور صحبت بکند. صحبت کردن از موضوعاتی مثل قطع کمک ها به مصر مفید نخواهد بود.برخی وقت ها لازم است که آمریکا دهان خود را ببندد. پیتر باینارد نویسنده ی سیاسی در دیلی بیست و استاد یار دانشگاه نیویورک هم گفت: من اغلب از مواضع دولت اوباما دفاع می کنم اما روشن است که سیاست دولت اوباما یک فاجعه بوده است. افرادی مثل جان مک کین به درستی صحبت کردند. ما نمی دانیم که آمریکا چه اهرم هایی در اختیار دارد؟ اما زمانی که کودتا رخ داده بود حداکثر اهرم در اختیار آمریکا بود، در آن زمان هنوز این احتمال وجود داشت که ما بتوانیم ارتش را مجبور کنیم که اخوان المسلمین را بازگرداند و اخوان المسلمین همچنان یک بازیگر باشد ما از این اهرم استفاده نکردیم. ما باید آن زمان می گفتیم که کمک ها را قطع می کنیم. جان کری وزیر امور خارجه ی آمریکا گفته بود که ارتش ابزاری برای دمکراسی است. اکنون مشخص شد که ارتش به شدت سرکوبگر بود و اخوان المسلمین هم کوتاه نمی آید و کنار نمی رود. اتفاقی که خواهد افتاد این است که عناصر تندروی اخوان المسلمین وجود دارند و ما با چشم انداز یک شبه نظامی گری اسلامی شبیه به سوریه رو به رو خواهیم بود. احتمال دارد که مصر بزرگترین شکست سیاست خارجی دولت باراک اوباما باشد. وی افزود: ما باید از هر اهرمی که در اختیار داشتیم استفاده می کردیم چون اکنون دیگر دیر شده است. اکنون پس از آنکه ارتش شمار زیادی از افراد را کشته است و به سمت یک رژیم نظامی حرکت کرده است ما اهرم های اندکی برایمان باقی مانده است. فرید زکریا گفت: افرادی هستند که می گویند نومحافظه کاران دمکراسی را دوست داشتند تا اینکه مسلمانان شروع به رای دادن کردند! برت استیونس گفت: من و بسیاری از نومحافظه کاران دمکراسی را دوست داریم. نکته ی مهم این است که از رویه هایی حمایت کنیم که به لیبرالیسم منجر می شوند. شما بهتر می دانید که تفاوت دمکراسی و لیبرالیسم چیست؟ در کشوری مثل تونس که دمکراتیک است رهبران مخالف کشته می شوند! زنان در تونس مقایسه با پنج یا شش سال پیش آزادی کمتری دارند. آزمون واقعی برای حرکت کردن یک کشور در مسیر درست، همین مسائل است. برگزاری انتخابات به تنهایی نباید به آزمونی برای حمایت ما از یک دولت تبدیل شود. موضوع مهم برای ما ،عملکرد دولت در زمینه ی حقوق زنان، حقوق همجنس بازان و حقوق اقلیت است. فکر می کنم به علت اشتباه معنایی که جرج بوش مرتکب شد ما به دنبال هدف دمکراسی افتاده ایم درحالیکه باید به دنبال لیبرالیسم می بودیم. سپس پیتر باینارد گفت: در سیاست خاورمیانه تمایلات لیبرالیسم وجود دارد. در داخل سیاست ما هم تمایلات لیبرالیسم وجود دارد. نمی توان گفت که برای رسیدن به لیبرالیسم باید رویه های دمکراتیک را تعطیل کرد. بله نگرانی های زیادی درباره حاکمیت اسلامی وجود دارد اما اگر در خاورمیانه قرار است چشم اندازی وجود داشته باشد ، اسلام هم باید بخشی از بازی باشد . شما چگونه می توانید اسلامخواهانی را که به قواعد بازی (دمکراسی) پایبند هستند از اسلامخواهانی که به دنبال ایده های تندروی جهادی هستند جدا کنید؟ اگر من ایمن الظواهری و القاعده بودم هیجان زده می شدم چون چند سال پیش افراد می گفتند که اسلامخواهان می توانند از طریق صندوق های رای پیروز شوند و با این کار القاعده منزوی می شود، اما اکنون می بینند که خشونت تنها راه پیش رو خواهد بود. مجری به برت استیونس گفت: اگر شما یک بنیادگرای اسلامخواه بودید چه برداشتی از تاریخ داشتید. در الجزایر انتخابات برگزار شد اسلامخواهان پیروز شدند ولی با اعلام حکومت نظامی افراد اسلامخواه زندانی شدند. حماس در فلسطین پیروز شد اما آمریکا و اروپا کمک هارا به حماس قطع کردند. اخوان المسلمین هم که در مصر اینگونه شد. هر زمان که اسلامخواهان در انتخابات پیروز می شوند انتخابات باطل می شود. برت استیونس پاسخ داد: تردیدی نیست که القاعده از آنچه در مصر رخ داده است برای « بازی ایدئولورژیک» استفاده خواهد کرد. چیزی که نگران کننده بود این بود که اخوان المسلمین فرصتی برای اداره ی کشور داشت، مرسی به سرعت به دنبال ایجاد یک کشور خودکامه بود، اسلامخواهی یا «اسلامخواهی دمکراتیک» زمانی که در راس قدرت در مصر بود خیلی دمکراتیک نبود.